تبليغاتX
عاشــــق تنـــــها

عاشــــق تنـــــها

پيام

هرروز
شيطان لعنتي
خط هاي ذهن مرا
اشغال مي كند
هي با شماره هاي غلط ، زنگ مي زند، آن وقت
من اشتباه مي كنم و او
با اشتباه هاي دلم
حال مي كند.

ديروز يك فرشته به من مي گفت:
تو گوشي دل خود را

بد گذاشتي

آن وقت ها كه خدا به تو مي زد زنگ

آخر چرا جواب ندادي

چرا بر نداشتي؟!

يادش به خير
آن روزها

مكالمه با خورشيد
دفترچه هاي ذهن كوچك من را
سرشار خاطره مي كرد

امروز پاره است
آن سيم ها
كه دلم را

تا آسمان مخابره مي كرد.

با من تماس بگير ، خدايا
حتي هزار بار
وقتي كه نيستم

لطفا پيام خودت را

روي پيام گير دلم بگذار.

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و سوم اسفند 1385ساعت 6:30  توسط ولي عليزاده  | 

روزگاريست همه عرضه بدن مي خواهند/

همه از دوست فقط چشم و دهن مي خواهند/

ديو هستند ولي مثل پري مي پوشند/

گرگهايي که لباس پدري مي پوشند/

آنچه ديدند به مقياس نظر مي سنجند /

عشقها را همه با دور کمر مي سنجند /

خوب!!!!طبيعيست که يکروزه به پايان برسد /

عشقهاي که سر پيچ خيابان برسد......


+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و سوم اسفند 1385ساعت 6:7  توسط ولي عليزاده  | 

دوست دارم

اگر كلمه دوستت دارم قيام عليه بندهاي ميان من و توست

اگر كلمه دوستت دارم نمايشگر عشق خدايي من نسبت به توست

اگر كلمه دوستت دارم راضي كننده و تسكين دهنده قلبهاست

اگر كلمه دوستت دارم پايان همه جدايي هاست

اگر كلمه دوستت دارم نشانگر اشتياق راستين من نسبت به توست

اگر كلمه دوستت دارم كليد زندان من و توست

پس با تمام وجود فرياد ميزنم

     دوستت دارم  

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و سوم اسفند 1385ساعت 5:58  توسط ولي عليزاده  | 

مجنون

                       

        اگر ليلي به مجنون داده مي شد              

                                                                          اگر شيرين به فرهاد داده مي شد

       دل هيچ عاشقي رسوا نمي شد

                                                                   عاشقت گشتم و گفتي عاشقان ديوانه اند   

    

                               عاقبت عاشق شدي ديدي كه خود ديوانه اي

+ نوشته شده در  دوشنبه هفتم اسفند 1385ساعت 21:3  توسط ولي عليزاده  | 

سرنوشت

وقتي خداي مهربون بندهاشو مي آفريد

براي هر كسي قصه و سر نوشتي چيد

          با قلم بلوري اش با جوهرطلايي رنگ


     روي پيشونيمون نوشت قصه ي خوب
                                                                   سرنوشت


                 اما نوبت كه بما رسيد
                                                                 سر قلم بلور شكست

                               با قلم شكسته اش  

  با جوهر سياهرنگ   

روي پيشونيمون نوشت                                        قصه تلخ سر نوشت

 

+ نوشته شده در  دوشنبه هفتم اسفند 1385ساعت 19:58  توسط ولي عليزاده  | 

خورشيد محبت

                

                  كاش در دهکده ءعشق فراواني بود                       

                                     توي بذر صداقت کمي ارزاني بود  

 

  كاش اگر گاه کمي لطف به هم ميکرديم                   

                     مختصر بود ولي ساده و پنهاني بود

 

  كاش به حرمت دلای مسافر هر شب                        

                     روي شفاف ترين خاطر مهماني بود  

 

  كاش دريا کمي از درد خودش کم ميکرد                

                      قرض مي داد بما هر چه پريشاني بود  

 

  كاش به تشنگيه پونه که پاسخ داديم                      

               رنگ رفتاره منو لحن تو انساني بود  

 

 مثل حافظ که پر از معجزه و الهام است                

                         كاش رنگ شب ما هم کمي عرفاني بود   

 

 چه قدر شعر نوشتيم براي باران                           

                قفل از آن دل ديوانه که باراني بود   

 

 كاش سهراب نميرفت به اين زوديها               

                         دل ،پر از صحبت اين شاعر کاشاني بود  

 

  كاش دلها پره افسانه نيما مي شد                    

                         و به يادش همه شب، ماه چراغاني بود  

 

                 كاش اسم همه دخترکان اين جا                  

                                    نامه گل هاي پائیزی می شد 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه ششم اسفند 1385ساعت 1:46  توسط ولي عليزاده  | 

عشق

عشق

 شوق مرگ فاخته ايست براي رسيدن به دلباخته اش .....

التماس درختيست به آب جوي .....

عشــق ........

لذت نهان است .....

انشاء تن و روان است.....

زبان چشم است .....

ديوانگي عقل است .....

رسوايي خلق است .....

تن به تن جنگ است .....

هميشه آماده گوش به زنگ است .....

آتش دل تنگ است .....

ولي معشوقه ...........

بي معرفت هزار رنگ است ؟؟؟؟؟

خيلي زرنگ  است ......

ولي عاشق بيچاره بازيچه هزار معشوقه هزار رنگ است .......

ولي به خداوندي خدا عاشق بازيچه هميشه آماده معشوقه دل سنگ و زرنگ است و هميشه عاشق عشقش مي ماند و لذت بازيچه بودن را براي رسيدن به عشقش براي گذشت و مهرباني معشوقه اش ميپذيرد بلکه شايد معشوقه اش روزي او را تنها بازيچه زندگيش انتخاب کند .

 

+ نوشته شده در  جمعه چهارم اسفند 1385ساعت 1:39  توسط ولي عليزاده  | 

قسم خوردم

                                    

                 قسم خوردم   

 قسم خوردم ، قسم خورده می مانم

                                      چون عشق تو گفته ام یار تو خواهم ماند

ما را هراسی نیست از بی وفایی

                                      گر تو بی وفایی کنی من وفادار خواهم ماند

بیا و سوگند یاد کن که چون مجنون عاشق

                            که تا زنده ای به عشق لیلی وفادار خواهی ماند

+ نوشته شده در  پنجشنبه سوم اسفند 1385ساعت 23:34  توسط ولي عليزاده  | 

تقديم

 

تقدیم به امید زندگانی ام، تقدیم به شکوه شب و شکوه مهتاب، تقدیم

 به اشکهای سوزان روی کوه گونه هایت ، تقدیم به خنده های

دلنشینت و نگاه های پنهانت .

             تقدیم به تو ای خیال 

         ای آسمان قلبم و ای سرچشمه الهام من                                                  

  تقدیم به تو ای محبوب ترین قلبم.

تقدیم به تو که یادت از فکر من ، عشقت در قلب من ، و نگاهت

همیشه در ذهن من ماندگار و عطر مهربانیت همیشه در وجودم

 جاریست . ...

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه سوم اسفند 1385ساعت 23:26  توسط ولي عليزاده  | 

سعی من

                            
سعي ميکنم به آنهايي که زبانم رانمي فهمندحرفهايم را با ايماو اشاره‌  

      بفهمانم .....


          اما... آنها که زبانم را نمي فهمند .....


            گمان ميکنند ديوانه ام شکلک در مي آورم .


       ديوانه ها !!!!

 
 

+ نوشته شده در  پنجشنبه سوم اسفند 1385ساعت 5:7  توسط ولي عليزاده  |