عاشــــق تنـــــها

قلبم محکوم شد به ساده بودن ... غرورم محکوم شد به خونسرد بودن 

احساسم محکوم شد به کم حرف بودن ... دلم محکوم شد به گوشه گیر بودن

چشمانم محکوم شد به مهربان بودن ...... دستهایم محکوم شد به سرد بودن

پاهایم محکوم شد به تنها رفتن ... آرزوهام محکوم شد به محال بودن

 وجودم محکوم شد به تنها بودن .... عشقم محکوم شد به محبوس بودن

 و اما امروز تو عشق من محکوم میشوی به خاطر اسیر كردن

 و من باز هم مثل همیشه خودم رو محکوم میکنم به عاشق بودن

یادمان باشد اگر شاخه گلی را چیدیم وقت پر پر شدنش سوز و نوایی نکنیم

یادمان باشد سر سجاده عشق جز برای دل محبوب دعایی نکنیم

یادمان باشد از امروز خطایی نکنیم گرچه در خود شکستیم صدایی نکنیم

یادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند طلب عشق ز هر بی سر و پایی نکنیم

آبی تر از آنیم که بیرنگ بمیریم

از شیشیه نبودیم که با سنگ بمیریم

تقصیر کسی نیست که اینگونه غریبیم

شاید که خدا خواست که دلتنگ بمیریم