دلم گرفته

دلم گرفته از این شبهای تنهایی
از این روزهای تاریک و غمناک و بارانی
دلم کرفته از این قابهای خالی بر دیوار
از این گل های خشکیده و خاطرات یک دیدار
دلم گرفته از این مردمان پر دروغ و فریب
از این حرفهای تلخ واین روزگار غریب
دلم گرفته از این شعر ها و عاشقانه گفتن ها
از این عطر ها و به یادت شکفتن ها
دلم گرفته از هر چه هست و نیست در دنیا
از آسمان و زمین و تمام آدم ها
این شعر یکی از سرودهای دوست عزیزم شاعره ی جوان نیلوفر خانم است
+ نوشته شده در سه شنبه چهارم تیر 1387ساعت 1:35  توسط ولي عليزاده
|
